مقصودی در همایش “صلح، وفاق اجتماعی و همبستگی ملی: تولید و گسترش ادبیات صلح وظیفه ماست

اخبار انجمن را همرسانی کنید.

بازدیدها: 49

مقصودی در همایش “صلح، وفاق اجتماعی و همبستگی ملی:

تولید و گسترش ادبیات صلح وظیفه ماست/ انجمن مطالعات صلح تمام تلاش خود را در این زمینه به کار خواهد بست

رئیس هیئت مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران تولید و گسترش ادبیات صلح را وظیفه همه ملت ها دانست.

به گزارش خبر فوری، سخنرانی دکتر مجتبی مقصودی رییس هیئت مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران در مراسم افتتاحیه همایش “صلح، وفاق اجتماعی و همبستگی ملی” به شرح زیر است:

به نام خداوند صلح و دوستی

خوشامد برای حضور در دومین همایش سالانه انجمن علمی مطالعات صلح ایران

شروع سخن با نام و یاد زنده یاد مرحوم دکتر محمد امین قانعی راد معلم صلح و مدارا، عضو هیئت موسس و عضو اولین دوره هیئت مدیره انجمن علمی مطالعات صلح ایران و دبیر علمی اولین همایش انجمن در سال گذشته

واقعیت موجود ایران و منطقه در اسفند ۱۳۹۷ و در آستانه ورود به دهه ی پنجم انقلاب

– روند رو به تزاید خشونت ها در سطح ملی و منطقه ای:گسترش خشونت ها در سطح ملی، از سطوح فردی تا خانوادگی، وضعیت ناامن منطقه و جهان، چشم انداز تنش ها در روابط ایران با ایالات متحده همه و همه حکایت از وضعیت ناامن دارد.

– انکار ناپذیری خشونت در انواع و اقسام آن از جمله؛ خُشونَت رفتاری اعم از(فیزیکی، نوشتاری، تصویری، نمادین و کلامی)، خُشونَت فرهنگی(ایدئولوژیک و سبک زندگی) و خُشونَت ساختاری(درقالب های قانونی و بصورت نهادینه)

 

 ارزیابی وضعیت سیاست ورزی در حوزه صلح در ۴ دهه از حیات جمهوری اسلامی ایران

جدای از روایت های متفاوت، انقلاب اسلامی با قرائت انقلابی گری و شورشی گری نسبت به نظم موجود داخلی و نظام بین الملل در بهمن ۱۳۵۷ پا به عرصه حیات نهاد و چه بپسندیم یا نپسندیم، در طول چهل سال گذشته با نشیب و فرازهایی این قرائت پیگیری و تبدیل به ابرگفتمان ملی شد و زندگی سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی آحاد مردم و گروه های اجتماعی را تحت تاثیر خود قرار داد.

مسئله اصلی ایران امروز در مثلث “صلح اندیشی و مصالحه!!” ، “وفاق اجتماعی” و “همبستگی ملی”

به دنبال بررسی و پاسخگویی به این پرسش هستیم که تاب آوری خوانش انقلابی گری و شورشی گری در عرصه سیاست ورزی، اجماع سازی و پیگیری هژمونیک این گفتمان تا کجاست و بدیل های آن چه هست؟

شواهد، نشانگرها و گزاره های متعددی نشان می دهد:

علیرغم ظرفیت های ایجاد اجماع سیاسی، اجتماعی و تقویت همبستگی ملی از طریق تولید، بازتولید و ترویج قرائت و هویت شورشی گری و انقلابی گری و غیریت سازی؛ این گفتمان دیگر ظرفیت بسیج گری چون گذشته را نداشته و استمرار این روند، فرایند کند توسعه را بیش از پیش مختل و اصطلاک نظام و سرمایه اجتماعی و ملی را موجب خواهد شد و وفاق اجتماعی و همبستگی ملی را دچار اختلال خواهد کرد.

رسالت و مسئولیت ما( مای حرفه ای و انجمنی )

– تولید و گسترش ادبیات صلح و تلاش برای تبدیل زمزمه ها و نجواهای پراکنده ی صلح خواهانه به گفتمان صلح و مدارا، برای تبدیل آمال و آرزوهای آرامش جویانه به جریان عظیم مصالحه جویی، آشتی و دوستی نیازمند هم افزایی در سطح ملی و در بین نخبگان، نهادهای مدنی و توده های مردم است.

– انجمن علمی مطالعات صلح ایران به مثابه یک نهاد علمی، مستقل، غیردولتی، غیر انتفاعی و مدنی؛ تلاش می کند با توجه به مسئولیت، رسالت و ماموریت خود بخشی از این جریان و روند باشد که هم از طریق هم افزایی علمی- پژوهشی و مدنی در حوزه صلح، تولید ادبیات انضمامی، کاربردی، راهبردی و آینده پژوهانه به این مهم کمک نماید. در این عرصه از طریق نهادسازی، شبکه سازی، توانمند سازی، تعاملات گسترده با نهادها و موسسات مختلف، ظرفیت سازی های گفتگویی، به ویژه برقراری گفتگوی انتقادی به سهم خود گام هایی هر چند کوچک در این عرصه برداشته است و برگزاری این همایش با حضور ۴۰ اندیشمند، صاحبنظر و پژوهشگر در راستای مسئولیت انجمنی، حرفه ای و ملی ارزیابی می شود.

دست اندرکاران این همایش بر این اندیشه اند که وفاق اجتماعی و همبستگی ملی از مسیر صلح و به ویژه صلح مثبت می گذرد؛ بدین لحاظ صلح مثبت پیش نیاز هر گونه وفاق اجتماعی و همبستگی ملی درون زا و پویا است. در عین حال وفاق اجتماعی و توافق جمعی بر سر برخی ارزش ها نظیر گفتگو، صلح، سازش و تفاهم که تبدیل به کنش و منش جمعی شده و در زندگی روزمره بکار بسته شوند؛ لازم و ملزوم و مکمل هم و در عین حال هم پیش نیاز و هم برایند هم اند و صلح پویا، درون زا و پایدار را رقم خواهد زد.

چه باید کرد؟

مهمترین بایسته راهبردی این پژوهش ناظر بر ضرورت بازبینی خوانش هژمونیک آنتاگونیستی از سپهر سیاسی، اتخاذ چرخشی استراتژیک به سمت مصالحه جویی و صلح گرایی در همه ی عرصه های داخلی و خارجی است که ضمن تقویت بنیان های توسعه ای؛ وفاق اجتماعی و همبستگی ملی را بر پایه مصالحه سیاسی و خوانش آگونیستی بازترسیم و ترمیم خواهد کرد.

در این راهبرد صلح و مصالحه نه به منزله وادادگی و انفعال و تسلیم؛ بلکه نوعی شجاعت، آینده اندیشی و به نوعی یک راهبرد و استراتژی هوشمند تعریف و تلقی می گردد که در بطن خود توسعه، منافع ملی، وفاق اجتماعی و همبستگی ملی را به دنبال خواهد داشت.

منبع خبر فوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *