تبلیغات
انجمن مطالعات صلح - مطالب ابر افغانستان
 
درباره انجمن


IpSan

هیات مدیره : انجمن مطالعات صلح
آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
صفحه نخست             تماس با انجمن           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
گزارشی از نشست 
   "چشم انداز صلح در افغانستان" با حضور رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان:


‎رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان گفت: ۹۰ درصد افرادی که زیر پرچم داعش در افغانستان فعالیت می‌کنند مربوط به شبکه حقانی طالبان هستند.
به گزارش ایسنا، امرالله صالح در نشستی تحت عنوان «چشم‌انداز صلح در افغانستان» که یکشنبه شب و به همت انجمن علمی مطالعات صلح اندیشمندان برگزار شد، به بررسی وضعیت صلح در افغانستان پرداخت.
صالح خاطرنشان کرد: از سال ۱۹۷۶ شیرازه نظام دولتی در افغانستان از هم پاشید و سال ۱۹۷۹ که آمریکا به این کشور حمله کرد، به طور کلی سیستم دولتی افغانستان از بین رفت و در جامعه گسست ایجاد شد.
وی با اشاره به دلایل ناامنی در افغانستان ادامه داد: وجود گروه‌های تروریستی و افراطی در افغانستان باعث افزایش ناامنی در این کشور شده است.
صالح ادامه داد: طبق برآوردها طالبان بودجه ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلیون دلاری دارد که از طرق مختلف آنها را تامین می‌کند. حدود ۵۰ درصد بودجه طالبان از طریق پاکستان، یک بخش از باج‌گیری از موسسات و تجار، کشت خشخاش و ... تامین می‌کند.
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان با بیان اینکه "طالبان از رده‌های مختلفی تشکیل شده است"، افزود: یک رده از رهبران آنها در پاکستان زندگی می‌کنند. رده دیگر فرماندهان میانی‌اند که بین افغانستان و پاکستان در تردد هستند و رده دیگران جنگجویانی هستند که در نهایت در جنگ کشته می‌شوند.
وی ادامه داد: ۳۰ هزار جنگجو که عضو طالبان محسوب می‌شوند از اول می تا اول اکتبر که در افغانستان فصل جنگ نا امیده می‌شود، می‌توانند در هوای آزاد اقامت کرده و بجنگند.
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان گفت: زمستان‌ها فصل جنگ نیست و در این فصل رده دوم که فرماندهان میانی هستند به پاکستان بازمی‌گردند تا هم تحت آموزش‌های جدید قرار بگیرند و هم تامین مالی شوند. اغلب سربازهای طالبان که در افغانستان به طور جدی  زخمی می‌شوند، در پاکستان درمان می‌شوند.
وی ادامه داد: از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ چهار هزار نفر از فرماندهان طالبان توسط دولت مرکزی افغانستان کشته یا زخمی شدند.
صالح همچنین درخصوص راه حل مشکل طالبان در افغانستان خاطرنشان کرد: اگر بخواهیم مشکل طالبان را حل کنیم مشخصا باید با پاکستان مسائلمان را حل کنیم.
این دیپلمات پیشین افغانستان در رابطه با مذاکره با سران طالبان افزود: گفت‌وگویی با سران پاکستان برگزار شد که در آن نشست سران پاکستان در بندهایی که اعلام شد تلویحا می‌خواستند سیاست خارجی افغانستان را بدست بگیرند. آنها می‌خواستند افغانستان رابطه‌اش با آمریکا را به حداقل برساند و خلائی که به واسطه نبود آمریکا از نظر قدرت در افغانستان بوجود می‌آید را با چین پر کنیم.
وی در بخش دیگری از این نشست تصریح کرد: باید بدانیم بی‌ثباتی در افغانستان به همسایگانش از جمله ایران هم کشیده می‌شود و به همین دلیل به نفع آنها نیست که با طالبان ارتباط داشته باشند.
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان در رابطه با شباهت داعش و طالبان در پاکستان گفت: داعشی که در افغانستان حضور دارد، شاخه دیگری از همان طالبان بوده و با داعشی که در سوریه و عراق است فرق دارد ولی زیر پرچم داعش فعالیت می‌کند.
وی گفت: شیعه‌ستیزی و کشتار شیعه که در سوریه و عراق توسط داعش رخ می‌دهد، در شمال افغانستان هم به دست طالبان انجام می‌شود.
صالح  تصریح کرد: ۹۰ درصد افرادی که زیر پرچم داعش در افغانستان فعالیت می‌کنند مربوط به شبکه حقانی طالبان هستند.
وی درپایان در خصوص کمک‌های انجام شده به افغانستان از سوی هند توضیح داد: سال گذشته هندوستان دو میلیارد به عنوان بازسازی افغانستان کمک کرد. با توجه به اینکه این کمک از سوی کشوری در منطقه که نیازهای ما را به خوبی می‌شناسد، انجام شده است، بسیار متفاوت از کمک‌های آمریکا و غربی‌ها خواهد بود.

منبع خبر : ایسنا





نوع مطلب :
برچسب ها : نشست، همایش، صلح، امنیت، افغانستان،
لینک های مرتبط :


انجمن علمی مطالعات صلح ایران؛
با همكاری دانشگاه علامه طباطبائی و خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می كند:

نشست "چشم انداز صلح در افغانستان"



سخنران: دكتر امرالله صالح
رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان

تاریخ: یكشنبه ١٧دی ماه ١٣٩٦

زمان: از ساعت ١٦-١٨

مكان: خیابان استاد نجات الهی، نبش ورشو، خانه
اندیشمندان علوم انسانی، سالن حافظ




نوع مطلب : اخبار، 
برچسب ها : همایش، نشست، سخنرانی، چشم انداز، صلح، افغانستان،
لینک های مرتبط :


سرگذشت غم‌انگیز کودک افغان!
به مناسبت برگزاری جشنواره صلح در ادبیات کودک، یادداشت کوتاهی از سوی "قدرت الله ځواک"  با عنوان " سرگذشت غم‌انگیز کودک افغان! " برای انجمن علمی مطالعات صلح ایران ارسال که بیانگر رنج و آلام جامعه افغانستان ازقریب به چهار دهه جنگ و برادرکشی است.  قدرت الله ځواک کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشگاه افغانستان،عضو هیئت علمی دانشگاه استقامت و فعال مدنی و نویسنده به زبان‌های پارسی و پشتو است. متن این یادداشت کوتاه  را با هم با هم می خوانیم. 

سرگذشت غم‌انگیز کودک افغان! 

قدرت الله ځواک[1]

زمستان- ۱۳۸۹

در بهار سال 1372 خورشیدی زمانی‌که آتش جنگ داخلی میان گروه‌های که به حکومت دکتور نجیب‌الله (رئیس جمهور وقت) یک سال قبل پایان دادند، شُعله‌ور بود، کودکی به نام جان محمد با پدرش گُل محمد در خانۀ گِلی شان واقع در شمال شرق شهر کابل (شهرک خیرخانه) در یک گفتگوی معصومانه‌ی قرار داشت. این گفتگوی کوتاه و ظاهراً ساده از عمق فاجعۀ حاکم بر شهروندان کابل حکایت داشت. فاجعۀ که جان هزاران شهروند مشتمل بر زن‌ها، اطفال، موسپیدان و جوانانی که درگیر ماجرا نبودند را گرفت. فاجعه‌ی که آثار بدش مستقیماً متناسب به میزان عدم درگیری شهروندان در ماجرا بود؛ به این مفهوم که اطفال، زن‌ها و موسپیدان علی‌الرغم عدم توانایی درگیر شدن، بیشترین هزینه‌های جانی را در آن پرداختند.

... جان محمد: پدل! چلا غلم غلم اش؟ "پدر چرا غرم غرم (آواز هواپیما و انفجار) است؟".

گُل محمد: بچیم! طیارا ساتیری دارن. "پسرم! هواپیماها باهم شوخی دارند".

جان محمد: بُلیم شیل کنیم. "برویم سیل (تماشا) کنیم".

گُل محمد: نی بچیم! خطر دارد. "نه پسرم! خطر دارد".

جان محمد: نِی نِی بُلیم، بُلیم!. "نه نه برویم، برویم".

گُل محمد: بچیم! گفتم خطر دارد. "پسرم! گفتم خطر دارد".

جان محمد: چی ختل داله؟. "چه خطری دارد؟".

گُل محمد: هله بدو که صُوف بریم، بیا دَ بغلم!. "عاجل که صُوف (مغاره‌های زیرزمینی‌که به‌منظور جلوگیری از اصابت گلوله و خمپاره ساخته می‌شدند) برویم، بیا در آغوشم.

جان محمد: اوخ! دلم تنگ است، نفشم بند بند میشه... . "آخ! دلم تنگ است، نفسم بند بند می‌شود".

گُل محمد: خیره بچیم! خدا مهربان است، زود بیرون میریم. "خیر باشد پسرم! خداوند مهربان است، به زودی بیرون خواهیم شد."

جان محمد: ای چی ساتیری اش؟. "این چه‌گونه شوخی است؟".

گُل محمد: اوففف بچیم! رهبرا سرِ چوکی جنجال دارن. "اُف پسرم! رهبران بر کسب حکومت باهم درگیر اند".

جان محمد: چوکی!؟...

عصر آن‌روز، گُل محمد برای ادای نماز به مسجد رفت و داستان را به ملای مسجد قصه کرد و پنج دقیقه بعد از خروج از مسجد، راکتی در نزدیکی آن اصابت کرد و گُل محمد در این حادثه از ناحیۀ سر جراحت برداشت و فوت کرد. جان محمد که از قُطی‌های خالی سیگار و چند قُطی دیگر، هفت پایه چوکی (صندلی) طراحی کرده بود بر جنازۀ پدرش رفت و در حالی‌که در روی پدرش دست میزد و جان بی روحش را تکان می‌داد، با صدای کودکانه‌اش چنین می‌گفت: پدل پدل! بخی چوکی جول کدیم و دگه رهبرا جنجال و جنگ نمی‌کنن، پدل پدل... . "پدر پدر! برخیز، چندین صندلی ساخته ام و بعد از این رهبران بر کسب چوکی (حکومت) جنجال و جنگ نخواهند کرد.، پدر پدر!


[1]  کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشگاه افغانستان. عضو هیئت علمی دانشگاه استقامت. فعال مدنی و نویسنده به زبان‌های پارسی و پشتو. 





نوع مطلب : مقاله، 
برچسب ها : کودک افغان، قدرت الله ځواک، ژنرال نجیب الله، افغانستان، حکومت کمونیستی، جنگ،
لینک های مرتبط :




 
 
برچسب ها
پیوندها
آخرین مطالب