گزارش نشست جهاد دانشگاهی کرج
بازدیدها: 184
گزارش نشست جهاد دانشگاهی کرج
در تاریخ ۲۱ آبان ماه ۱۴۰۳ از سوی کمیته دین پژوهی انجمن علمی مطالعات صلح ایران، با همکاری جهاد دانشگاهی استان البرز در مکان جهاد کرج نشست علمی برگزار گردید.
ابتدا دکتر اسکندریان رئیس آن مرکز، ضمن خوش آمدگویی از ضرورت طرح بحث صلح در استان البرز، نکاتی مهم و کاربردی را بیان کردند.
سپس دکتر حسین نوری نیا در موضوع کیفیت جامعه و نسبت آن با قهر و صلح باخود، به ایراد سخن پرداختند. ایشان کیفیت جامعه ایرانی پیش و پس از مشروطه را از هم کاملا متمایز ارزیابی نموده و گفتند رفتار جمعی در ایران پس از مشروطه به سوی حال و هوای مدرن گرایش یافت و اول بار در تصمیمات پای سازمان ها باز شد و عصر جدید به گونه ای که فرد در سازمان (بیمارستان) بدنیا می آید و در سازمان (غسالخانه های دولتی) با زندگی وداع می کند. قبل از مشروطه جامعه همبسته بود، ولی پس از آن قهر با خود رواج یافت و از مصادیق بارز این قهر، رواج خودکشی در کشور است.
این استاد مولفه های زیر را برای سنجش کیفیت جامعه طرح نمودند: انسجام اجتماعی، امنیت اجتماعی و اقتصادی، شمول اجتماعی، توانمند سازی اجتماعی، کیفیت زندگی، فرهنگ و ارزشها
سپس با بیان ویژگی های هر مولفه و تطبیق آن با کیفیت جامعه ایران امروز، وضعیت جامعه را نامناسب ارزیابی نمودند.
سخنران دیگر، دکتر علی اصغر اسماعیل زاده سی سرا، در موضوع اعتیاد پدران و خشونت علیه کودکان به ایراد سخن پرداختند. ایشان ابتدا تاکید داشتند اگر این نشست ها مسیر تحقیق را روشن سازد و به طرح پرسش های مهم ختم شود و زاویه دید بدهد، بسیار خوب است.
در ادامه گزارش پژوهشی در موصوع در استان البرزداشتند که برابر آن داده ها هر جا والدین و به ویژه پدر به هر دلیلی و به ویژه اعتیاد، در تدبیر امور خانواده سهل انگاری می کنند، آسیب های جدی به کودکان وارد می آید. ایشان اقسام آسیب های به خانواده را شرح نموده و بر نقش مهم نهاد خانواده در سلامت اجتماعی تاکید داشتند. این سخنران روی پرهیز از هر گونه خشونت در خانواده (حتی تهدید به خشونت) تاکید ویژه داشتند و نیز تذکر دادند امری مثل طلاق را نباید با رهیافت خرد تحلیل نمود، چون تبعات اجتماعی سنگین دارد. در نهایت نکته حساسی نیز بیان شد که گرچه خانه امن ترین جا برای کودکان است، اما اگر مراقبت نشود، به ناامن ترین مکان برای فرزندان بدل می گردد. درخواستی هم داشتند که همگان به مطالعات کودکی کمک نمایند.
دکتر خسرو قبادی دگر سخنران جلسه، در موضوع موانع تحقق صلح ملی در جوامع دینی نکاتی بیان داشتند و محور سخن ایشان تطورات در مواضع و شیوه تدبیر شکاف های سیاسی در چند دهه اخیر بود. این سخنران گفتند در دهه شصت، شکاف های سیاسی با کدخدا منشی (به ویژه با مدیریت امام خمینی) حل می شد و شور نسبت به آرمان های انقلاب و نیز فضای دفاع مقدس سبب می شد، اختلافات زیاد شعله ور نشود. در دهه هفتاد فضایی ایجاد شد تا دیدگاههای منتقدان تحمل گردد و نهادهای مدنی فعال گردند و با شیوه های مناسب تری شکاف های سیاسی ترمیم گردد. اما در دهه هشتاد و پس از آن فضای کشور آنتوگونیستی شد و مخالفان تحمل نشدند و حذف منتقدان در دستور کار قرار گرفت و این فضا را برداشت های دینی هم دامن زد.
اما در راه حل پیشنهاد این سخنران آن بود که به جای حق و باطل انگاری و انگ سیاسی و مذهبی به هم زدن (که در این صورت وفاق امکان ندارد) و به جای سیاه و سفید بینی امور، لازم است تا وجود منتقدان و مخالفان به رسمیت شناخته شده و همگان با هم راه گفتگو پیش گیرند.
آخرین سخنران نشست دکتر محمد منصورنژاد، تحت عنوان اندر باب چیستی، هستی و چرایی مکتب ایرانی صلح به ایراد سخن پرداختند. ایشان ابتدا به نهاد انجمن ایرانی مطالعات صلح و فعالیت هایش اشاره داشته و سپس عنوان همایش سالانه انجمن در اسفند پیش رو را شرح نمودند.
این سخنران ۴ رکن برای مکتب ایرانی صلح برشمردند: مبانی و ریشه ها؛ اصول و عناصر؛ مسایل متدلوژیک و در نهایت کارکردهای مکتب ایرانی صلح. در ادامه ارکان مکتب ایرانی صلح با مکتب شرقی به روایت گاندی و مکتبی غربی به روایت گالتونگ مقایسه شده و توصیه داشتند برای تاسیس مکتب ایرانی صلح، مواریث فرهنگی ایرانی (به ویژه ادبیات منظوم عرفانی) مورد بازخوانی انتقادی قرار گیرد تا سره ها از ناسره جدا و سپس به جبران خلاها اندیشید. در نهایت تاکید داشتند این غایت کاری نیست که یک اندیشمند بتواند از عهده آن برآید و اگر در همایش امسال انجمن بخش هایی از مباحث مکتب ایرانی صلح هم به ثمر برسد، دستاورد اندکی نیست.
در نهایت نشست با مشارکت و پرسش و پاسخ مخاطبان که عمدتا نمایندگان نهادها و دستگاهای مرتبط شهر بودند، پایان یافت.
