یادداشت نوروزی آزاده دوست الهی/مدیر گروه ادبیات انجمن علمی مطالعات صلح ایران

بازدیدها: 115

یادداشت نوروزی

آزاده دوست الهی

مدیر گروه ادبیات انجمن علمی مطالعات صلح ایران

به نام خداوند جان افرین

حکیم سخن در زبان افرین

خداوند بخشنده ی دستگیر

کریم خطا بخش پوزش پذیر

فرا رسیدن نوروز باستانی، رستاخیز طبیعت را شادمانه تبریک میگویم.

آیین‌های باستانی در دل خود، با رفتارهای نمادین، پیام آور سفارشاتی برای افراد جوامع خود هستند، تا با تکرار و یاداوری آنها به فراموشی سپرده نشوند؛ همانند بذری که هرساله در خاک دل و حافظه‌ی جمعی جامعه‌ پاشیده می‌شوند تا زنده بمانند. درباره‌ی تاریخ و فلسفه جشن با شکوه نوروز از ابعاد گوناگون طی قرن‌های متمادی اساتید بزرگ ایران زمین و دیگر فرهنگ شناسان سخن و قلم رانده‌اند. گستره‌ی فرهنگی و فلسفی این آیین بحدی وسیع هست که همواره می‌توان با نگاهی نو به آن‌ پرداخت. اما نقطه‌ی مشترک همه‌ی توجهات به این روز، رستاخیز طبیعت است.

همانطور که می‌دانیم از سال ۲۰۱۰ بنابر قطعنامه‌ی مجمع عمومی سازمان ملل متحد اول فروردین برابر با ۲۱ مارس به عنوان روز جهانی نوروز و روز صلح به رسمیت شناخته شد.

در نوروزنامه عمر خیام می‌خوانیم: “آن روز بامداد، آفتاب به اول دقیقه‌ی برج حمل آید و این جهان اندر میان آن جهان چون خانه‌ایست نو اندر سرای کهن برآمده”. هر چند این تازه شدن لحظه به لحظه در دل ذرات هستی جاری و ساری است، اما مظهر و نماد بیرونی و عظیم آن آمدن خورشید به منزل نو است. در نوروز هماهنگ با طبیعت بنابر بصیرت رفتارهایی منطبق صورت می‌گیرد . برای مثال زنان به عنوان تدبیرکنندگان منزل و مظاهر مهر و عشق با خانه تکانی و گردروبی و آوردن نمادهای حیات چون آب و گیاه به منزل، جان و حیاتی نو داده، خانواده رخت و لباس نو پوشند و دیدارها را منزل به منزل تازه کنند.

همچنین این آیین از دید جامعه شناختی و روانشناخی نیز می‌تواند دارای اهمیت باشد زیرا همزمان دو نوع رفتار و توجه در این ایام قابل مشاهده است؛ توجه به فرد و جمع، توامان. یعنی هم افراد بیش از پیش به ظاهر و آرایش خود و حتی بنابر توصیه بزرگان به افکار و کردار خود توجه دارند، گویی جانی تازه یابند،و هم بر دید و بازدید، رقص‌ها و آداب گروهی تا رفتن به دل طبیعت در کنار هم. این دو گرایش با یکدگر (فرد و جمع گرایی) حکایت ازنوعی تعادل فرهنگی در تعاملات اجتماعی است که متاسفانه در سال‌های اخیر بدلیل برخی ناهنجاری ها آسیب جدی دیده است، هر چند مانند همیشه خود را حفظ کرده است.

گروه صلح و ادبیات انجمن علمی مطالعات صلح ایران امید دارد با یاری خداوند جان و خرد و همت والای ایرانیان این میراث نامحسوس که پبام آشکار آن گرایش به صلح و نوعدوستی‌ستاصالت خود را بازیابد. و مانند گذشته در پی اندیشه‌ی نیک، گفتارنیک و کردار نیک باشیم.

نوروز پیروز

https://t.me/ipsan