ادبیات صلح دوست

بازدیدها: 118

ادبیات صلح دوست

یکی سیرت نیکمردان شنو

اگر نیکبختی و مردانه رو

 

که شبلی ز حانوت گندم فروش

به ده برد انبان گندم به دوش

 

نگه کرد و موری در آن غله دید

که سرگشته هر گوشه‌ای می‌دوید

 

ز رحمت بر او شب نیارست خفت

به مأوای خود بازش آورد و گفت

 

مروت نباشد که این مور ریش

پراکنده گردانم از جای خویش

 

درون پراگندگان جمع دار

که جمعیتت باشد از روزگار

 

چه خوش گفت فردوسی پاک زاد

که رحمت بر آن تربت پاک باد

 

میازار موری که دانه‌کش است

که جان دارد و جان شیرین خوش است

 

سیاه اندرون باشد و سنگدل

که خواهد که موری شود تنگدل

 

سعدی «بوستان» باب دوم در احسان، ۶۵۵٫

 

https://t.me/ipsan