گزارش نشست از تألیف تا کتابسازی در عصر کمیتگرایی: سقوط معنا در فرهنگِ صلح
بازدیدها: 164
گزارش تصویری سیزدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران
از تألیف تا کتابسازی در عصر کمیتگرایی: سقوط معنا در فرهنگِ صلح
سخنران: الهام کیانپور (پژوهشگر حوزهی فرهنگ مردم)
مدیر نشست: حسین صولتی سروندی (پژوهشگر حوزه جامعه شناسی سیاسی)
چهارشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۴ ساعت ۱۷
کتابسازی؛ تهدیدی برای فرهنگ و پژوهش اصیل
گزارش مختصر ،سیزدهمین نشست گروه جامعهپژوهی صلح انجمن علمی مطالعات صلح ایران، روز چهارشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۴ با موضوع «از تألیف تا کتابسازی در عصر کمیتگرایی» به صورت آنلاین برگزار شد.
در این نشست، الهام کیانپور، پژوهشگر حوزهی فرهنگ مردم، به واکاوی پدیدهی «کتابسازی» و پیامدهای گستردهی آن بر فضای فرهنگی و علمی کشور پرداخت.
کیانپور با بیان آنکه کتابسازی روندی است که طی آن، محصولاتی سطحی با ظاهری شبیه به کتاب روانهی بازار نشر میشوند، گفت: این آثار نه حاصل تجربهاند، نه پشتوانهی پژوهشی دارند و نه میتوانند دردی از جامعه را درمان کنند. بیشترشان تکهچینیهایی از اطلاعات اینترنتی، ترجمههای شتابزده و خاطرات پراکندهاند.
او با اشاره به نمونههای فراوان کتابهای بازاری همچون «قانون جذب در چهل روز»، «مدیریت نوین در پنج گام» و «موفقیت در ۲۱ روز»، گفت: «این کتابها در ظاهر رنگارنگ و جذاباند اما محتوایشان تکراری، بیپشتوانه و فاقد انسجام است. در مواردی حتی دیده میشود مترجمان متنهای قبلی را با تغییرات جزئی دوباره به بازار عرضه میکنند؛ اتفاقی که مصداق آشکار سرقت ادبی است.»
این پژوهشگر حوزه فرهنگ مردم، ریشههای کتابسازی را تنها در بازار عمومی کتاب ندانست و به دانشگاهها نیز اشاره کرد: «متأسفانه بسیاری از پایاننامهها بدون تغییر به نام کتاب چاپ میشوند. برخی اعضای هیأت علمی هم صرفاً برای ارتقا و رزومهسازی، آثاری منتشر میکنند که نه مخاطب دارد و نه ارزشی علمی.»
این نویسنده، بیاعتمادی مخاطب؛ آشفتگی علمی، فروپاشی رابطه نویسنده و خواننده و انزدای اندیشههای اصیل را از پیامدهای جدی کتابسازی را برشمرد.
به گفتهی کیانپور، راه مقابله با کتابسازی، بازنگری در معیارها و قوانین چون: بازتعریف معیارهای تألیف اصیل مسئولیتپذیری ناشران،اصلاح نظام ارتقای دانشگاهی و همچنین هوشیاری مخاطبان است.
او در پایان تاکید کرد: «اگر کتابسازی ادامه یابد، نسل آینده به جای میراث فکری ارزشمند، با آثاری سطحی و بیپشتوانه روبهرو خواهد شد. این یعنی فروپاشی حافظهی فرهنگی یک ملت.»
https://t.me/ipsan
