به نام آنکه جان را فکرت آموخت
بازدیدها: 46
به نام آنکه جان را فکرت آموخت
امروز گرد هم آمدهایم تا از بزرگمردی سخن بگوییم که سالها عمر پربار خویش را وقف اعتلای دانش، ترویج اخلاق و پرورش نسلهایی از پژوهشگران و کنشگران عرصه علوم سیاسی کرده است؛ استاد فرهیخته و فرزانه، جناب آقای دکتر مجتبی مقصودی که نام و مسیر علمیاش با مفهوم تلاش، تعهد و آگاهی گره خورده است؛ از استادی که حضورش در فضای علوم سیاسی ایران، نه تنها در قالب آموزههای دانشگاهی، بلکه در شکلگیری نگرشها و باورها،تأثیرگذار و ماندگار بوده است.
ایشان نهادهایی را پایهگذاری کردند که امروز با تأثیرگذاری عمیق خود بر فضای علمی جامعه، نشان بزرگی از دوراندیشی، باور به علم و احساس مسئولیت اجتماعی ایشان را بر پیشانی خویش دارند.
ایشان استادی است سختکوش، باوقار و بردبار؛ استادی که دقت علمی را با حوصلهای تحسینبرانگیز و نگاهی عمیق و انسانمحور در هم آمیخته و در این مسیر، شاگردان بسیاری را پرورش داده است؛ شاگردانی که امروز هر یک در عرصههای علمی، اجرایی، مدیریتی و فکری این سرزمین، منش و آموزههای ایشان را ادامه میدهند.
یکی از ویژگیهای کمنظیر ایشان، توانایی شگرف در «استعدادیابی» و «پرورش توان درونی» دانشجوست. استاد مقصودی به شاگردان خود نه فقط دانش، بلکه اعتماد به نفس، فرصت تجربه کردن و جرأت اندیشیدن میبخشد و باور دارند که هر دانشجو اگر بهدرستیهدایت و تشویق شود، میتواند بخشی از آینده علمی و اجتماعیاین سرزمین را بسازد. ایشان به ما آموخت که هر ذهنی اگر فرصت بیان و شکوفایی بیابد، میتواند به چراغی برای روشنی فردا بدل شود.از ایشان آموختیم که علم، مسیری بیانتهاست و پژوهش، فقط یک حرفه نیست؛ یک اخلاق است، یک تعهد است و یک گونه زیستنشرافتمندانه است و راه دانش، راه تلاش بیوقفه و خستگیناپذیر است.
دکتر مقصودی همواره بر این باور بودهاند که دانشگاه، تنها محل انتقال دانش نیست؛ بلکه عرصه شکلگیری فرهنگ گفتگو، مسئولیتپذیری و درک اجتماعی است. از همین روست که نقش ایشان در گسترش گفتمان صلح در فضای دانشگاهی و علمی ایران،نقشی بنیادین است. ترویج مفهوم صلح، آنهم در روزگاری پرتنش، نه تنها نیازمند دانش، بلکه نیازمند ایمان و باور عمیق به ارزش انسان و کرامت اوست و این باور، در اندیشه و رفتار ایشان کاملاً مشاهده میشود.
امروز که در مقام قدردانی ایستادهایم، بهخوبی آگاهیم که این تکریم، در برابر سالها تلاش بیچشمداشت، فروتنی علمی و کرامت انسانی ایشان، تنها کوچکترین کاری است که میتوان انجام داد.تکریم از استاد فرزانهای که نامشان با وقار، صبوری، خردورزی و تلاش بیوقفه گره خورده است.
استاد ارجمندم؛
قدردانی ما، نه فقط به پاس آموختههایی است که در کلاس درس انتقال یافت، بلکه به پاس ارزشهایی است که در مسیر زندگی ما ریشه دواند: عشق به دانستن، مسئولیت اجتماعی، اخلاق علمی، پایداری در راه حقیقت، رواداری در اندیشه، شکیبایی در پژوهش، دقت در تحلیل و باور به اینکه دانش زمانی ارزشمند است که به بهبود جامعه کمک کند.
با نهایت احترام و سپاس و قدردانی از شما
از طرف شاگردی که همواره به شاگردی شما افتخار میکند.
شقایق حیدری
پاییز ۱۴۰۴
https://t.me/ipsan
