انجمن علمی مطالعات صلح ایران

یادداشت صلح

گروه تخصصی مهاجرت و صلحویژهیادداشت صلح

درد بی خاطره‌گی!/خاطره سوم از کتاب «خاطرات خوب»

بازدیدها: ۱۴۷یادداشتی از شیرین احمدنیا دانشیار جامعه‌شناسی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو هیئت‌مدیره انجمن جامعه‌شناسی ایران   هنگامی‌که قرار شد،

Read More
یادداشت صلح

یادداشت صلح شماره ۲۰: تأثیر ورزش در برقراری صلح در جهان

فرزاد محمدی – صلح؛ یکی از آرمان های جهانی و یکی از مهمترین ضرورت های زمان حال است و زندگی انسان های مختلف در سراسر جهان را تحت الشعاع قرار می‌دهد. پیشرفت یک جامعه، آرامی و زندگی بدون ترس و استرس از جنگ و درگیریهای سیاسی نیاز به صلح دارد. صلح یک تفکر است، یک محبت متقابل و یک دیگر را پذیرفتن. در سال های گذشته یکی از راه های ارتباطی بین کشورها، مسابقات ورزشی بوده است که توانسته ارتباط موثری بین کشورهایی که حتی روابط دیپلماتیک مطلوبی با یک دیگر ندارند، برقرار کند( مسابقه فوتبال در جام جهانی بین ایران و امریکا در جام جهانی ۲۰۲۲). از طرفی تغییر و تحولات دیپلماتیک در چند دهه اخیر دایره فعالیت، قدرت و جذابیت ورزش و نهاد‌های ورزشی را روز افزون کرده است و از سوی دیگر ورزش بخش مهمی از زندگی مردم شده است و مخاطبین جهانی دارد.

Read More
یادداشت صلح

یادداشت صلح شماره ۱۹: نکاتی درباره صلح امام حسن (ع)

دکتر خسرو قبادی – صلح دو معنا دارد: معنای کمینه که به معنی نبود جنگ است و معنای بیشینه که بمعنی وجود آسایش و آرامش، عدالت، کرامت و سایر فضایل انسانی است. حد بیشینه نیز طیفی و ذو مراتب است.

امام حسن هم در اندیشه و هم سیره خود نمونه‌های بارزی در هر دو نوع برجای گذاشته است.

در معنای اول دست‌کم  ۵ نمونه بارز می‌توان از سیره امام برشمرد:

۱-دفاع از عثمان در مقابل شورشیان و آشوبگران در سنین جوانی: امام حسن هم مانند پدرش منتقد و بل معترض به عثمان بود و رویکرد و عملکرد او را در شیوه حکومت قبول نداشت اما همانند پدرش معتقد بود راه مقابله با آن رویکرد و عملکرد خشونت آمیز نباید باشد. برای همین در حالی که عثمان را قبول نداشت اما در مقابل شورشیان ایستاد و جراحت هایی هم برداشت به گونه ای که حتی عثمان نیز از او خواست مواظب خودش باشد و بیش از این مقاومت نکند؛

Read More
یادداشت صلح

یادداشت صلح شماره ۱۸: رمضان و صلح

مهدی مخبری – صلح واژه‌ای پرتکرار در سخن و نظر و سخت غریب در عمل است و عجیب که ما مسلمانان از ظرفیت‌های آموزه‌های دینی برای توسعه و تعمیق صلح و فراگیر ساختن گفتمان صلح‌طلبی غافلیم.

موسم رمضان و فریضه روزه‌داری را به جرئت می‌توان فرصت بی‌بدیلی بر گسترش گفتمان صلح‌خواهی و صلح‌دوستی در سطوح مختلف روابط انسانی تلقی کرد و اساسا مگر صلح جز برای زیست بهتر و متعالی‌تر و انسانی‌تر شدن روابط فردی، اجتماعی و سیاسی در جامعه بشری است و مگر ماه رمضان با دعوت و توصیه به انس با خدا، خویشتنداری و امساک از لذات مادی، تسلط بر لذات نفسانی در بعد فردی و دستگیری از نیازمندان و محرومان و توسعه رحمت در روابط با دیگران و کمک به بهبود حال سایر انسان‌ها در بعد اجتماعی مفهومی جز صلح را تبلیغ و تکثیر می‌کند؟

Read More