انجمن علمی مطالعات صلح ایران
برترویژهیادداشت صلح

«آب برای صلح» (به مناسبت روز جهانی آب)

اخبار انجمن را همرسانی کنید.

بازدیدها: 54

به گزارش انجمن علمی مطالعات صلح ایران، به نقل از کانال تلگرامی یک حرف از هزاران، امروز ۲۲ مارس و روز جهانی آب است. شعار امسال «آب برای صلح» انتخاب شده است. دبیرخانه ویژه‌ای هم برای بزرگداشت این روز در پاریس ایجاد شده که عهده‌دار برگزاری مراسم مختلفی برای بزرگداشت این روز مهم است. با توجه به شعار امسال پیشنهاد شده است مردم در تمام بخش‌های اجتماعی، فرهنگی ورزشی و دیگر بخش‌ها برای گرامی‌داشت این روز آثاری را ارائه نمایند و یا مراسمی را برگزار کنند. برخی از این فعالیت‌های فرهنگی و ورزشی بین‌المللی را می‌توانید از طریق این صفحه دنبال کنید. پیشنهاد من این است همه آنها که دل در گرو صلح و آسایش و آرامش جهانی دارند، به این دعوت پاسخ مثبت بدهند و کاری را در این روز ارائه کنند.

به ویژه ما مردمی که در مناطق خشک و نیمه خشک زندگی می‌کنیم، باید آب را واقعا برای صلح گرامی بداریم. باید برای آب شعر بسراییم، موسیقی بنوازیم، سرود بخوانیم، نمایشنامه اجرا کنیم، مسابقه برگزار کنیم، تابلو بکشیم و هر کاری که مقدورمان هست انجام دهیم تا این مفهوم در ذهن و جان‌مان نفوذ کند که «آب برای صلح» است و برای زندگی و باید قطره قطره‌اش را تقدیس کنیم، شاید کمکی باشد برای محافظت بیشتر از منابع آب و شبکه‌های آبرسانی و مدیریت بهتر منابع آب و جلوگیری از اسراف آب. فرهنگ و سنت ما ایرانی‌ها با گرامی‌داشت آب عجین است. باید همان فرهنگ را زنده کنیم و به فرزندان‌مان بیاموزیم. من در اینجا برای حسن ختام و برای مشارکت در گرامی‌داشت روز جهانی آب شعر سهراب را که به زیبایی تمام شعار “«آب برای صلح» را زمزمه کرده است، تقدیم می‌کنم: آب را گل نکنیم در فرودست انگار کفتری می‌خورد آب یا که در بیشه‌ای دور سیره‌ای پر می‌شوید یا در آبادی کوزه‌ای پر می‌گردد آب را گل نکنیم شاید این آب روان می‌رود پای سپیداری تا فرو شوید اندوه دلی دست درویشی شاید نان خشکیده فروبرده در آب زن زیبایی آمد لب رود آب را گل نکنیم روی زیبا دو برابر شده است چه گوارا این آب چه زلال این رود مردم بالا دست چه صفایی دارند چشمه هاشان جوشان گاوهاشان شیرافشان باد من ندیدم ده‌شان بی‌گمان پای چپر‌هاشان جای پای خداست مهتاب آنجا می کند روشن پهنای کلام بی‌گمان در ده بالا دست، چینه‌ها کوتاه است مردمش می‌دانند که شقایق چه گلی است بی‌گمان آنجا آبی، آبی است.

نویسنده: ثنایی نژاد

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *